Αίτηση
Στα 19 μου απέκτησα ελεύθερη επιχείρηση. Στην αρχή διατηρούσα κατάστημα τροφίμων με τμήμα πώλησης καβουρδισμένου καφέ και στη συνέχεια με τμήμα πώλησης κρασιών. Πουλούσα κρασιά Βουργουνδίας στις περιφέρειες του Vorarlberg και του Τιρόλο – με σύστημα άμεσης διάθεσης και πώλησης. Ασχολήθηκα για αρκετό χρονικό διάστημα, μέχρι που είχα μια πιο προσοδοφόρα ιδέα: Πώληση τυπωμένου χαρτιού. Συγκεκριμένα, πώληση των πληροφοριών που ήταν τυπωμένες σε αυτό το χαρτί. Η βασική αρχή ήταν και είναι απλή: Ας υποθέσουμε ότι σας έδινα σε ένα φύλλο χαρτί λεπτομερείς οδηγίες για τον τρόπο που θα γίνετε εκατομμυριούχοι – αυτό το φύλλο χαρτί δεν θα άξιζε σίγουρα 100 Ευρώ; Βλέπετε, αυτή η βασική ιδέα μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλές πληροφορίες. Χαρτί λοιπόν: Ξεκίνησα ως ατομική εκδοτική επιχείρηση και εξέδιδα ημερολόγια εκδηλώσεων για τις περιφέρειες Wachau και Burgenland. Βάσει αυτών των εμπειριών, τόλμησα να προχωρήσω στις εκδόσεις καταλόγων διευθύνσεων. Επενδύοντας περίπου όσα χρήματα έχετε τώρα στην τσέπη σας: 400 αυστριακά σελίνια (29 Ευρώ σήμερα) που αρκούσαν στην αρχή για τα ταχυδρομικά τέλη. Τα πράγματα εξελίχθηκαν ως εξής: Εντός 14 ημερών είχα κερδίσει 15.000 αυστριακά σελίνια (περίπου 1.100 Ευρώ), στη δεύτερη αποστολή περίπου 90.000 αυστριακά σελίνια (περίπου 6.600 Ευρώ) και σε μερικά χρόνια οι εργασίες μου επεκτάθηκαν σε Ευρώπη, Καναδά, Ασία και Αυστραλία. Πώς συνέβη αυτό; Είχα την ιδέα, ήμουν έτοιμος να εργαστώ σκληρά και ανέπτυξα μια συλλογιστική σχετικά με τη δυνατότητα εξάλειψης σημαντικών παραγόντων κόστους σε μεγάλο βαθμό. Στην περίπτωση αυτή ήταν τα ταχυδρομικά τέλη. Διαπίστωσα ότι τα ταχυδρομικά τέλη διαφέρουν μεταξύ των χωρών. Τα ισπανικά ταχυδρομεία απαιτούσαν τότε για μια επιστολή εξωτερικού πολύ χαμηλότερα τέλη σε σύγκριση με τα τέλη επιστολής εσωτερικού που ίσχυαν στην Αυστρία. Επομένως, έγινα διεθνής πελάτης ταχυδρομείων. Οι διαφημιστικές αποστολές για την Ευρώπη ξεκινούσαν από την Ισπανία, οι αποστολές για την Ασία και την Αυστραλία από την Ταϊλάνδη – στις 100.000 αποστολές αξίζει τον κόπο, πιστέψτε με. Το ενδιαφέρον στοιχείο ήταν το εξής: Εκτός από εμένα κανείς άλλος δεν είχε την ίδια ιδέα, προφανώς οι περισσότεροι το θεωρούσαν υπερβολικά κουραστικό. Έπρεπε να συνεννοηθώ με αμήχανους τελωνειακούς που επιφορτίζονταν με υπερβολικά ογκώδεις αποστολές επιστολών. Είτε, π.χ. έπρεπε να εργάζομαι στην Μπανκόνγκ την περίοδο των μουσώνων με τον κίνδυνο να βρεθώ ξαφνικά με 100.000 βρεγμένες, άχρηστες επιστολές. Η επιτυχία με δικαίωσε: Από μια και μόνο πτήση έως την Ταϊλάνδη μαζί με την αποστολή των επιστολών εξοικονόμησα 80.000 αυστριακά σελίνια (5.800 Ευρώ) Όμως δεν με απασχολούσαν μόνο τα χρήματα, αλλά και η εξοικονόμηση χρόνου: Για την ταχύτερη παραγωγή των βιβλίων, ήδη από τότε η διαμόρφωση των σελίδων πραγματοποιούνταν με υπολογιστή και η ανατύπωση με φωτοαντιγραφικό υψηλής απόδοσης (αξίας περίπου 145.400 Ευρώ). Με λίγα λόγια, η επιχείρηση λειτούργησε και απέδωσε.
|
 |